شنل دست دوز

شنل از اواخر دوره قاجار و بیشتر در میان مردان طبقه فرادست رواج یافت. از آنجایی که شنل تنها در خارج از خانه و در فصل سرد مورد استفاده قرار می گرفت، خیلی زود آسیب نمی دید و معمولا بین فرزندان یک خانواده به ترتیب از فرزند بزرگ تا کوچک دست به دست می شد و حتی گاه میان فرزندان یک فامیل می چرخید. این شنل قرمز دخترانه هم که از جنس پارچه پشمی است حداقل تن پوش دو کودک بوده. روی شنل تزیینات زیبایی به رنگ مشکی تکه دوزی و گلدوزی شده است. شنل به گونه ای طراحی شده که دور تا دور آن بسته است و از سر باید پوشیده شود.