قنداق

<p>قنداق پارچه نخی مربع شکل سفید ساده و یا طرح داری است که بدور نوزاد پیچیده می شود. برای باز نشدن قنداق به دور &nbsp;پارچه بند قنداق می بندند و آن را در انتها گره می زنند و یا سنجاق قفلی می زنند.</p>
<p>رایس در سفرنامه خود در مورد قنداق کردن کودکان در ایران می نویسد: ... کودک بینوا را با تمام لباس های فوق که بر تن اوست در پارچه نقش دار مربع شکل بزرگی می نهند، یگ گوشه پارچه را به داخل تا می زنند و پارچه تا زیر شانه های نوزاد می رسد. دست هاو پاهای کوچک او را مستقیم می کشند و نگاه می دارند و این پارچه را دور پاها و بقیه بدن می پیچند و این بقچه را با بستن بند، نوار یا تسمه ای تکمیل می کنند. بستن و نوار پیچی&nbsp; چنان محکم انجام می گیرد که می توان نوزادی را که یک هفته از عمرش می گذرد کنار دیوار ایستاند...</p>
<p><strong>منبع:</strong></p>
<p>زنان ایرانی و راه و رسم زندگی آنان. ملارا کولیور رایس. ترجمه اسدالله آزاد. مشهد: معاونت فرهنگی آستان قدس رضوی، 1366.</p>
<p>&nbsp;</p>

این سنجاق قفلی برنجی برای محکم کردن دو سر بند قنداق نوزادن استفاده می شده است.
بند قنداق پارچه ایی نوزاد که در دو طرف آن شرابه هایی پیچیده شده با مفتول فلزی دارد.